30 december – 13.30 – Zes ringeldoeven perberen naost huus ekkels onder de sni’j weg te haelen. Een mooi gezicht.
  D’r is een weeralarm. In de loop van de middag gaot et sni’jjaegen en dan gaot et ok nog glaezebakken, zeggen ze. Et is niet vertrouwd om de weg op te gaon. En wie gaot de weg op? Ikke! Ik moet optreden in Mariënheem in de buurt van Raolte. Tsja… Ik waoge et d’r toch mar op, want ik bin et kedo. Ik hoeve trouwens niet zels te rieden, ik riede mit Ynze en Martha Hoekstra uut Hooltpae mit. Ynze zien breur en snaorske bin veertig jaor trouwd en Ynze en die nemen mi’j dus as kedo mit. Ik gao daor verhaelen vertellen. En a’k klaor bin, maeken we rap dawwe daor weer wegkommen en hopen we dawwe et slimste noodweer dan nog krek veurblieven kunnen. Et spant d’r omme. Now ja, aanders ziej’m oons lichtkaans wel in et journaal. Stellingwarvers die uut een insni’jde auto op ‘e snelweg redded wodden deur een helikopter. Dan ziej’m mi’j an zoe’n touw bongelen… Op hoop van zegen dan mar… 

– 19.00 – Ik bin krek weer thuus! We bin mit vuuf man in iene auto naor Mariënheem west. Marten en Els gongen ok mit. Et optreden gong best. Och ja, Sallaans en Twents lieken zo op et Stellingwarfs, dat et was veur alleman meraokels best te volgen. We hadden daor ok nog miteten kund, mar dat dusten we niet an. Dat veur de sni’j en de iezel uut biwwe mooi op ‘e tied weer op huus an zet. Dat ik zitte now lekker bi’j de waarme kachel. Laot et malle weer now mar kommen!

29 december – 19.30 – Ik maeke me een betien benauwd. Ik daenke da’k in de gaten hullen wor deur de Amerikanen, die lichtkaans daenken da’k wat mals van plan bin. Ik zag tot mien grote schrik dat mien website vandemorgen om half negen henne bekeken is deur de United States Navy. Een griezelig idee. Et kan vanzels ok zo wezen dat een van oorsprong Stellingwarver jongknaop, die as metroos bi’j de Navy dient en ni’jsgierig is naor zien roots, vanof een onderzeeboot even wat Stellingwarfs lezen wol. Mar toch… As dit dagboek zomar inienend niet meer bi’jhullen wodt, dan weten jim wat d’r lichtkaans te redden is…
  Gister wodde ‘k beld deur René Karst van et beroemde Drentse Duo Karst. Ik hebbe nog mitmaekt dat hi’j en zien moeder Jannie as duo uut aende zetten. René was doe nog mar zoe’n joongien van een jaor of vuuftien. En now bestaon ze op 29 jannewaori dus al weer 25 jaor en dat wodt die dag groots vierd in De Tamboer in Hoogevene. Ze gaon vanzels zingen, mar ze willen d’r ok graeg een peer vertellers bi’j. In ieder geval Marga Kool en mi’j. Dat de vraoge was a’k wol en kon. Ja dus! Dat liekt me prachtig! De laeste keer da’k ze zien hebbe is al weer een peer jaor leden. Doe hewwe mit ’n drienend optreden in de Lennaflat in Wolvege. En ja, dat joongien van eertieds is now een kerel van om de veertig henne… We wo’n oold! Waor blift de tied!
  En now gien gezanik meer over et feit dat de tied zo vlogge veurbi’j gaot. Ik stappe in de auto en gao naor de Odd Fellows in Meppel. Naodat die meensken daore aanst eten hebben en et lief op ‘e liest hebben, mag ik verhaelen veur heur vertellen. Ik hebbe d’r nocht an. Omdat et al haost twie weken leden is da’k veur de laeste keer verteld hebbe, he’k alles grondig rippeteerd. Dat now moet et dommiet goedgaon!

Naor de  volgende bladziede - Naor de veurige bladziede