10 juni – 17.30 – Zwaantje het gistermiddag in
et verpleeghuus aachter de dichte deuren mien naeme niet ien keer nuumd. Dat dee
ze aanders altied wel. Ze kende me wel, mar misschien was mien naeme heur even
ontscheuten… Ze het me gistermiddag niet vraogd a’k ok mit een boek an de
gang bin. Dat vreug ze aanders altied wel. Et kan mar zo dat ze me dat nooit
meer vraogen zal… Mar we hebben wel genoeglik praot en ze het een protte over
vroeger verteld.
Ik hebbe Hans Warren zien Geheim Dagboek 1996-1998 in iene goeze
uutlezen. Wat was et weer mooi! Ik hebbe slim geneuten en kon et boek haost niet
an de kaant leggen. Warren is altied eerlik, over aanderen en over himzels. Al
weej’ vanzels as lezer nooit percies hoe slim dingen uutvergroot binnen. Op
’e eerste bladziede is et drekt al raek. Warren vertelt dat hi’j gek op
netuurfilms is en schrift dan: Helaas is het de Evangelische Omroep die ze
uitzendt en dan zie je onvermijdelijk de smoelen van de dames en heren
die daar in dienst zijn, een soort apart. Allemaal zo’n vals maskertje op,
nederigheid in vermomming. Zoks batst d’r drekt mar ommeraek in!
Herkennen jim hier Henk Binnendijk of Andries Knevel in? Now ik van 1981 of et
leven van Hans Warren en, laeter, Mario Molegraaf via disse dagboeken volge is
et soms krek as wodt et een betien femilie van je. En an femilie arger ie je ok
wel es. Wat hadden die beide vaeke spul! Wat een gekilster! Om niks vaeke! Zo
zo’k et niet wild hebben. En wat eiste die Mario een protte van die oolder
woddende man. Of was Warren soms ok wel es wat een zeurdeuze? Waor ik me echt an
argere is de geldvergriemeri’je mit et almar uut eten gaon. Wat kostte dat
wat! Honderden guldens per keer! Wat een idiote overdaod mit al die dure flessen
wien d’r bi’j. En dan was et eten vaeke ok nog niet naor de zin! Mar och,
wat is et allemaole mooi om te lezen…
Et is inienend een stok frisser, ik strupe aanst de lange broek mar weer
es an en dan stap ik op ’e fiets en peddele naor Hooltpae. Tegere mit Ynze
za’k naor Martha. Die is, naodat ze in december een beroerte had het, nog
altied in Beetsterzwaog. Et lopen wodt wat beter, mar et praoten… Et is
verschrikkelik. En et hoolt mar niet op. Now heurde ’k eregister dat Geertje,
de vrouw van mien schoelekammeraotien Reintien die al een peer jaor weg is, een
lichte beroerte kregen het tiedens een vekaansie in Oostenriek. Ze ligt in een
ziekenhuus vlakbi’j Wenen. Et liekt gelokkig allemaole weer goed te kommen,
mar ze mag nog niet naor huus. Ik moet mar slimme bliede wezen mit elke gezonde
dag.
9 juni – 18.50 – Gisteraovend mo’k de ledder
nog op. D’r lag een dooie protter (sprao) op et dak. Op ’e hoogte van de
geute (hoger ha’k ok niet dust) was hi’j mit de kop bliekber zo ongelokkig
onder een dakpanne terechte kommen dat hi’j d’r niet meer onderweg kommen
kon. Hè, dat aarme dier, wat toch triest en begrotelik…
Et is de bedoeling da’k ankem weke een keer mit breur Jan uut fietsen
zal, dat ik hebbe vandemiddag alvast weer wat oefend. Et moet vanzels niet zo
wezen da’k ni’je weke niet mitkommen kan. Ik mag dan wel een jaor oolder
wezen, mar dat zal hi’j niet an me marken! Dat ik bin weer bi’j de Lende
langes fietst en halverwege he’k in Wolvege even bi’j Zwaantje in et
verpleeghuus an west en daor een koppien thee dronken. Weeromme naor huus toe
bin ’k mit buurman Anton opfietst. Grote God in gien aende, wat jacht die
kerel allemachtige hadde! As het hi’j de duvel algedurig op ’e hakken!
Hi’j is vanzels stokken jonger as ik bin, mar toch… A’k morgen zere
spieren hebbe is ’t zien schuld! Mar… et het al mit al een goeie oefening
veur toekem weke west!
Doe ’k thuuskwam he’k wat vleerblossemsiroop in flessies daon. Gister
ha’k weer wat bloemen plokt. Ik hebbe ok weer wat in de vriezer stopt veur van
’t winter. Ik drinke op ’t heden elke dag een glas van dat spul op. Zo
lekker! Ik drinke et waarm, mar ie kun de siroop ok anlengen mit ieskoold waeter
en… mit witte wien! Dat moet ok heerlik wezen, zeggen ze, mar koold spul is
niet goed veur mien daarms, dat daor waog ik me de huud niet an.
Naor de volgende
bladziede - Naor de veurige bladziede