12 juni – 18.10 – Elke dag oefen ik de lappe
tekst die ’k zaoterdagaovend in Veenhuzen veurlezen zal. Et mooiste is vanzels
a’k dan gien versprekings maeke, mar dat is zowat niet te doen. Ik zal grif
wel es argens even over een woortien uutglieden.
Omdat voetballen me gien klap interesseert kiek ik now aovens naor mooie
Engelse pelisieseries. Gisteraovend naor The Commander mit de deur mi’j
zo bewonderde aktrice Amanda Burton. Ik kenne heur vanzels van de serie Silent
Witness. Wat speult die vrouw prachtig! Ik geniete daor slim van!
En al weer he’k in iene goeze een boek uutlezen: De jongen in de
gestreepte pyjama van John Boyne. Bruno is een Duuts joongien van negen jaor
en op een aovend in de oorlog kommen De Furie en Eva bi’j heur te eten. De
Furie? Och, now ja, Führer is ommes een muuilik woord veur een klein Duuts
joongien. Even laeter wodt Bruno zien heit bevodderd tot kommedaant van Oudwis.
Veur een klein Duuts joongien is Auschwitz ok best wel een muuilik woord… De
hiele huusholing verhuust van heur prachtige huus in Berlien naor een vule
minder mooi huus pal naost et kamp in Oudwis en daor komt Bruno in de kunde mit
Shmuel, et joongien in de streepte pyjama. Een joods joongien… De iene an de
iene kaant van et gaas, de aandere an de aandere kaant. De oorlog deur de ogen
van een kiend. Et is prachtig, ontroerend en gruwelik toegelieke. En et aende is
verschrikkelik… Ik mos zuver even bekommen, was echt een betien ontredderd,
doe ’k et boek uut hadde.
11 juni – 18.30 – Vandemorgen bin ’k veur de
alderlaeste keer in Wolvege op vesite west bi’j schoonzuster Roelien heur
moeder. Die gaot ien disser daegen, nao al die Stellingwarver jaoren, weeromme
naor heur geboortegrond: Aolten in de mooie Aachterhoeke. Daor komt ze in een
appattement te wonen. Aj’ zolange vot west hebben, vien ie vanzels nooit
weeromme waj’ indertied aachterlaoten hebben. Mar ze het daor femilie, dat de
overgang zal wel wat toevalen. Ik hebbe beloofd da’k daor ok es bi’j heur op
bezuuk kommen zal. Et is vanzels niet naost de deure, mar wat bin ofstanen in
dit laand… Butendat kan ’k dan op ’e weerommereize van Aolten naor huus
toe ok even anstikken in Duven bi’j Arnhem, want daor ken ik ok goenend.
Ik hadde vandaege gien drokte mit waarm eten toemaeken, want dat he’k
tussen de middag bi’j Fokje had. Heerlike asperges!
An ’t aende van de middag het d’r een technische kerel uut
Noordwoolde west. Ze hebben me hier percies een jaor leden twie badmeubels
plaetst en now was d’r al een scheniertien stokkend van et exemplaor in de
does. Dat is toch wel een betien al te rap! En ik scheure d’r ok niet as een
wildeman an omme. De technische man het et scheniertien mitneumen, d’r moet
een ni’jen iene besteld wodden, en as dat d’r is komt hi’j weer. Ik bin al
lange bliede dat hi’j et niet zomar weer maeken en in mekeer zetten kon. Dan
ha’k me weer zo sullig en stom vuuld.
Naor de volgende
bladziede - Naor de veurige bladziede