22 feberwaori – 17.30 – Et is een drokke dag. Ik moet en zal vandaege van alles… Vandemiddag bin ’k op jaordagsvesite naor Et Vene west. Haarm wodt vandaege 63 jaor. Ik hebbe daor een boel lekkers an me veurbi’jgaon laoten, de oolde huud warkt de laeste drie weken niet zo goed mit. Ik hope dat et binnenkot es weer wat opknapt. Omda’k vandemiddag de ienige gaast was, hewwe lekker naor et hadrieden op ’e tillevisie keken. En… we hebben d’r twie goolden medallies bi’jwunnen. Bi’j de ploege-aachtervolging het Nederlaand bi’j de manluden en de vrouwluden wunnen! Et was prachtig om te zien! Onderweg naor huus toe schalde et Wilhelmus weer bi’j me deur de auto. Hieronder de winnende manluden v.l.n.r. Jan Blokhuijsen, Koen Verweij en Sven Kramer.


21 feberwaori – 17.00 – Ik hebbe et boekien Weense wals van de Drentse schriever Gerard Stout lezen. Slim körte verhaalties staot op et omslag. Die bin soms niet onaorig, mar ik leze toch liever wat langere verhaelen. Gister kwam et Drents Letterkundig Tiedschrift Roet over de post. Daor is in te lezen dat Gerard Stout stopt mit et schrieven in et Drents, omdat hi’j te min lezers het. Dat wodde temeensen schreven deur kultuurverslaggever Joep van Ruiten van et Dagblad van het Noorden. Die is utermaote pessimistisch over de toekomst van et Drents in et biezunder en et Nedersaksisch in et algemien. Hi’j is de ienige niet. Mar et hoeft vanzels niet an et Drents te liggen dat Stout zo weinig lezers het. Et kan krek zo goed an de toegaankelikhied van zien eigen schrieveri’je liggen. In disse Roet staon trouwens hiele mooie verhaelen van de in Madrid wonende Chris Canter (’t Bospad van Klein Doempien) en Tonko Ufkes uut Grunningen (Genogt) die in et Westerkertiers schrift. A’k me niet verzinne schrift Canter in et Nedersaksisch van Ni’jleusen.

Naor de volgende bladziede - Naor de veurige bladziede