26 feberwaori – 16.00 – Gistermiddag he’k in De Pleats in Burgum mooi vertellen kund veur de meensken van de Stichting Frieslaand 1940-1945. Hoe langer as de oorlog leden is, des te kleinder zokke koppelties meensken wodden. Een netuurlik verloop… Nao et vertellen he’k nog een boltien mit heur miteten en doe bin ’k op vesite west bi’j Jan en Jannie Smith. Ik hadde ze in meer as twie jaor niet zien, dat wodde dus ok wel weer es een keer tied. Zeune Robbie kwam ok nog even langes. Ik praote vanzels altied Stellingwarfs tegen heur en zi’j Bolswarders tegen mi’j. Zoks vien ik mooi! Jan het kroketten haeld bi’j de snackbar tegenover heur, dat ik bin d’r ok bleven te broodeten! Jannie hadde nog een prachtig verhael van een vrouw (Nee, we noemen geen namen, zong Wim Kan indertied), die heur geld mit et Fries verdient, mar tegen de kiender en in de slaachterswinkel hoog Hollaans praot. Jannie mag zok volk niet lieden en ikke ok niet. Mar we kennen ze allemaole wel!
  Vanaovend za’k vertellen veur een groep plattelaansvrouwluden in gebouw Elim in Hoogkerk, stief tegen de stad Grunningen an.
  Lieve vrienden Wies Dasoul-Knol heeft de aarde verlaten. Dat ston boven de rouwbrief die ’k vandaege kreeg. Ik wus dat et niet zo goed mit heur gong, mar toch… In december he’k nog bi’j heur west in Heerenhage in Et Vene, twie weken leden he’k heur nog an de tillefoon had. In heur flat haj’ altied een prachtig uutzicht over de lanen tot an et Nannewied… Ik nam altied een bossien rozen veur heur mit en kreeg bi’j heur altied schoemgebak van bakker Breimer van De Lemmer. Want ze kwam van oorsprong van De Lemmer! Ik kende Wies vanof de tied da’k mien wekelikse stiekelstokkies vertelde op Omroep Frieslaand. Daor begon ze indertied op te reageren en zo biwwe in de kunde kommen. Ik kwam zo now en dan bi’j heur. Eerst in Bontebok, laeter in Et Vene. En zi’j kwam soms bi’j mi’j. Heur man en mien moeder bin beidend in 1996 wegraekt. Wies is 95 jaor wodden en tot op hoge leeftied bleef ze autorieden! Ze was een aorige en slim verstaandige vrouw daor aj’ mooie gesprekken mit hebben konnen. En altied was ien van heur eerste vraogen hoe et mit mien kammeraod Frank was. Ze was ien van de weinige meensken die daor altied naor vraogen zol. Dat he’k altied slim wardeerd. Ik zal de kommende zaoterdag naor de ofscheidsbi’jienkomst in et krematorium van Ni’jschoot. Hieronder een foto van et fesien bi’j gelegenhied van mien 65-ste verjaordag op 2 april 2011. Dat was uutsteld omda’k op mien verjaordag slim ziek was. We bekeken doe ok de krek restereerde karke van Ni’jhooltpae. Links zit Wies. Naost heur Gooitske Oosterhof.


25 feberwaori – 12.30 – Ik schrok me gisteraovend half lam. Ik wodde beld deur een vrouw uut Elp die me zee dat et volgende weke woensdagaovend om half achte begint. En ik… hadde niks in de agenda staon. Ik wus wel dat die vrouw ooit beld hadde en ik hadde ok een cirkeltien om de vierde meert op ’e kelender in de agenda zet, mar veerder niks opschreven. Gelokkig he’k die aovend aanders niks, dat we kwammen beidend mit de schrik vri’j. Ik zal daor in Elp optreden mit een Zingende Broeder. Ik hebbe gien idee wa’k me daor van veurstellen moet. Een broeder uut een ziekenhuus? Uut een klooster? Ik docht drekt an Frater Venantius en Soeur Sourire… Mar die leven niet meer, die kun et dus niet wezen. Ik zal et ankem weke in Elp wel zien!
  Dit is trouwens een betied dagboekstokkien! Ik stappe zo in de auto en dan gao ’k naor Burgum. Daor ma’k in De Pleats verhaelen vertellen veur de meensken ven de Stichting ’40-’45. Ik hebbe twie keer eerder veur heur vertellen mocht, mar dat was doe in dörpshuus De Buorskip in Beetsterzwaog. Ik moet now een betien veerder van huus! Nao et vertellen za’k even op vesite bi’j Jan en Jannie Smith, ok in Burgum. Die ken ik al hiel lange. Sund de tied da’k in de orgenisaosie van de koffiekonserten in oonze Ni´jhooltpaeďnger Nicolaaskarke zat. Daor kwammen Jan en Jannie altied! Ik hebbe ze now al wel in een peer jaor niet zien, dat et wodt tied en praot even bi’j!
  Gistermiddag he’k nog een tippe lopen. Gien vuuf, mar goed drie kilemeter. Ik kon eerst niet van huus kommen omdat de katten me de hieltied naoleupen… Een peer honderd meter veerder as waor ’k zels wone he’k onderstaonde foto maekt. Een koppeltien woonhuzen en schuren. In mien kiendertied weren dit woonhuzen, kantoren en bollestallen van de KI.


Naor de volgende bladziede - Naor de veurige bladziede