12 november – 18.00 – Vlak veurdat Pieter en ik gisteraovend naor Liwwadden zollen, kwammen de kiender mit lampions toch nog an de deure. Dat ik kon mien goeie gaoven gelokkig nog kwiet!
  De lezing van Bearn Bilker in et Historisch Centrum Liwwadden was gisteraovend in ien woord geweldig. Wat kan die man mooi vertellen! De geschiedenis gaot veur je leven as die man vertelt. Dat vienen een protte meensken bliekber, want de belangstelling was overweldigend. D’r mossen tientallen extra stoelen bi’jzet wodden.
  Vandemorgen bin ’k om half tiene in Wolvege in de trein naor Amsterdam stapt. Twie weken leden wawwe van doel en bekiek de tentoonstelling De droom van keizer Constantijn. Kunstschatten uit de Eeuwige Stad in de Ni’je Karke, mar doe stonnen d’r hiele lange riegels volk veur de kassa’s. Dat doe hewwe et mar oversleugen. Mar omda’k de tentoonstelling over Constantijn de Grote mit schatten uut o.a. de Vatikaanse Museums toch graeg bekieken wol en omda’k disse maond nog een treinkaortien opmaeken mos bin ’k vandaege asnog gaon. De tentoonstelling wodde een schoffien leden eupend deur preens Jaime van Bourbon-Parma, de Nederlaanse ambassadeur bi’j et Vatikaan. Et lat zien hoe Rome in de vierde ieuw veraanderde van een keizerlike heufdstad vol tempels en beelden en mit een protte godsdiensten in een pauselik centrum. Hoe et kristendom et nao verloop van tied veur et zeggen kreeg. Een prachtige tentoonstelling mit mooie beelden, reliëfs, mozaïekpetretten, schilderi’jen… Soms was et krek as waj’ in et oolde Rome. D’r wodden filmbeelden ofdri’jd van veldslaegen en hoe as meensken/kristenen veur de leeuwen gooid wodden in de arena. As zat ie op ’e tribune te kieken. Zo dichte bi’j kwam et. Et pebliek in de film was enthousiast… Nao de tentoonstelling he’k eten in et Ni’je Kefé naost de karke. Hieronder twie foto’s van een mooie dag. Links: potsemaekers op ’e Dam. Rechts: Bi’j de petatzaeke naost et Delta Hotel op et Damrak was de petat op. Dat d’r wodde ni’je petat brocht!


11 november – 16.00 – Et is vandaege Sunte Matten en ik bin niet thuus as de kiender mit lampions an de deure kommen. Dat is spietig, mar et is van ’t jaor niet aanders… Pieter komt hier zodaolik. Hi’j blift hier ok te eten. We kriegen kookte eerpels, rooie bieties, appelsmotse, een runder slavinke en wat kwark of zo nao. Nao et eten gao’we tegere naor et Historisch Centrum in Liwwadden veur een aovend van de Stichting Nassau en Frieslaand daor we beidend lid van binnen. Bearn Bilker hoolt een lezing over et ongelokkige leven van de Liwwadder preensesse Anna Charlotte Amelia (1710-1777) en heur twie zeunen Karl Friedrich en Wilhelm Ludwig. De preensesse was een dochter van de Friese stadhoolder Johan Willem Friso en zien vrouw Maria Louise van Hessen-Kassel. Ze trouwde in de Grote of Jacobijner Karke mit de knappe arfpreens Friedrich von Baden-Durlach. Ze kregen dus tegere die twie zeunties. Heur man raekte weg doe hi’j nog mar 28 jaor was. Doe gong et hadde minder mit de preensesse. Ze kreeg heimwee, raekte in de put, kreeg last van godsdienstwaanzin en wodde krankzinnig. Heur leven was ien groot drama. Mar mit heur twie zeunen gong et goed. Heur zeune Karl Friedrich wodde de langst regerende Duutse vost. Hieronder een petret uut ongeveer 1725. Anna Charlotte Amelia, de ongelokkige Liwwadder preensesse die Fries praoten kon, staot hier in de midden mit links naost heur heur moeder Maria Louise van Hessen-Kassel en rechts heur breur Willem Karel Hendrik Friso, de laetere stadhoolder Willem IV.


Naor de volgende bladziede - Naor de veurige bladziede