2 feberwaori – 14.20 – Vandemorgen om negen ure wa’k al in et ziekenhuus van Et Vene veur een kontrole bi’j de huuddokter, omdat ze een vorrels jaor leden een huudkankerplakkien weghaeld het. Et zicht d’r now wel goed uut. D’r bin wel weer twie aandere plakkies anstipt mit stikstof en ik moet over vier maonden weer kommen. Doe ’k thuuskwam hadde Boris krek een moes pakt en zat daor an omme te peuzelen. Anke en ik hebben een gebakkien had, dat leek oons lekkerder as een moes.
  Ik stappe aanst weer in de auto en dan gao ’k naor Aalten in de Aachterhoeke veur de ofscheidsplechtighied van schoonzuster Roelien heur moeder in et krematorium daore. De plechtighied begint om vuuf ure. Ik moch daor wel overnaachten, mar ik hebbe morgen twie ofspraoken in de agenda staon, dat ik komme vanaovend weer naor huus toe. Aanders wodt et morgen zoe’n malle vliegeri’je.

1 feberwaori – 17.00 – De eerste maond van et jaor is al weer veurbi’j…
  Vannaacht zag ik oonze vroegere hond Banco. Hi’j leup butendeure en was nat. Ik leut him in huus, dreugde him of en gaf him voer. En veerder niks… Mar Banco kwam toch hiel even in een droom weeromme in mien leven.
  Ik hebbe de roman De snoekebek van Durk van der Ploeg lezen. Et was ien van zien eerste romans. Et boek wodde in 1972 uutgeven bi’j Osinga in Bolsward. Et gaot over de wat wonderlike huusholing van Wibe Palma in et dörp Treurherne. Zeune Harm is van doel en bouw een auto, dat et hiem staot vol autowrakken. En dochter Tsjikke krigt verkering mit een neger. Dat woord koj’ in 1972 nog gewoon schrieven en bruken. Ik wete niet as dat vandaege-de-dag nog wel poletiek-korrekt is. Et zal wel haost niet. Mar de verkering van Tsjikke geft nogal wat drokte en heisa. En as Harm dan ok nog gedoente mit een nogal bluisterich fanke krigt is de boel hielemaole in ’t wilde. Een mooi boek, mar de beste romans zol Van der Ploeg eerst in laetere jaoren schrieven. Zien toppers bin veur mi’j: De Jacht, Foarby it Boarkumer fjoer en De kjeld fan it noarden.
  Hieronder een anweenst veur mien grafiekverzaemeling. Twie zingende katten. Een hooltsnede van de Belgische grafikus Antoon Vermeylen.


Naor de volgende bladziede - Naor de veurige bladziede