3 feberwaori – 13.30 – Ik was gisteraovend om negen ure weer thuus uut de Aachterhoeke. De ofscheidsbi’jienkomst veur Roelien heur moeder was mooi. Roelien en Deli hebben prachtig over heur praot. Nao ofloop kregen we sop, broties kroket en aandere broties. Et was eterstied en nao zoe’n bi’jienkomst ok haost een reünie van meensken die mekaander weer es zien. Zo gaot dat… Ik hebbe mit een boel meensken praot. Goeie kunde uut Zeelaand, de Aachterhoeke en Twente. Ik bin d’r zuver nog een betien mu van.
  En die gruwelike dood blift mar deurgaon… Vlak veurda’k gistermiddag naor Aalten zol kree’k van Ton et vreselike bericht dat Ria morgens in et Leids Universitair Medisch Centrum wegraekt was. Hi’j hul me de laeste weken om de peer daegen op ’e hoogte hoe et mit heur gong. Ze lag al twie maonden in et ziekenhuus, eerst in Haarlem, doe in Leiden, en kon de stried tegen resistente bakteries en virussen niet winnen. Soms leek et even beter te gaon, mar heur hatte begaf et. Dat is verschrikkelik.
  Ria Zifkamp en ik hadden beidend dezelde passie: Hans Warren (1921-2001) en dan veural zien serie van 22 dielen Geheim Dagboek. Ik hebbe die boeken de laeste peer jaor veur de twiede keer lezen en kan eins zo wel weer beginnen. Zo mooi! Ria heur naeme komt zo now en dan in die boeken veur. Ze was Warren zien grootste fan. Ze stuurde him brieven, een protte brieven, en bloemen as hi’j jaorig was. Al die brieven van Ria an Hans Warren en die zien brieven an heur bin bundeld in twie boeken: Geloof mij steeds. Laeter verscheen een selektie in Van huis tot huis. Een bundeling van Ria heur gedichten verscheen in Al jaren lang dezelfde man. Ik hebbe al heur boeken. En… zi’j las mien boeken. Op 7 augustus kree’k nog een mailtien van heur over mien laeste boek Een vrouw van ivoor. Ze zat doe op bladziede 75 en schreef: Gek is dat mijn hart opsprong van een door mij verkeerd geïnterpreteerde liefde. Dacht: Johan viel voor dat jonge meisje, wat leuk! Wat apart en super! Kan heel goed immers! Komt vaker voor, zo’n ommezwaai, voor juist die ene. Mario! En meer. (… ) Alles prachtig doorheen gevlochten, dat ziekenhuisgebeuren ook, ik was er ook, leef behoorlijk met je mee. Dag Johan, ik geniet zeer van je boek.
  En now is Ria d’r niet meer. We hebben mekaander nooit ontmoet. Allienig schreven en maild. En ien keer he’k heur beld. Et was hiel biezunder. Et spiet me zo dat ze d’r niet meer is. Hieronder et titelgedicht uut heur bundel.

Mijn leven is gespeend
van ieder avontuur
en niet zo interessant

Al jarenlang
dezelfde man,
van 8 tot 5 dezelfde
gang en nauwelijks
vrienden.

Een doorsnee flat
in nieuwbouwwijk,

het dagelijks voeren
van de poezen,
de was, de strijk,

en als ik wil
heb jij nu juist
geen zin of tijd.

Hoe kan een mens
met zoveel niets
gelukkig zijn.


Naor de volgende bladziede - Naor de veurige bladziede