17 november – 17.00 – Ik mos veur deensdag nog een keer mit de trein, aanders verleup et spul en dat zol vanzels zunde west hebben. Mar ik bin niet fit genoeg en reis hielemaole naor Amsterdam of zo. Dat ik bin vandemorgen om half twaelf in Wolvege in de trein stapt en naor Liwwadden gaon. Daor he’k in et resteraant van et Fries Museum eerst wat eten en doe he’k de tentoonstelling Mata Hari De mythe en het meisje bekeken. Een prachtge tentoonstelling en ok hiel mooi inricht. Wat bin d’r nog een boel foto’s, brieven en dokementen beweerd bleven! Dat was me wel een vrouw! Zokken wo’n d’r niet meer geboren in Liwwadden! De tentoonstelling begint as ze in 1917, now honderd jaor leden, deur et vuurpeleton doodscheuten wodt. En dan gaon we naor heur leven totdat ze oppakt wodt en de cirkel rond is. De Fraansen dochten dat ze een spionne was. As dat echt zo was? Ze het gewoon vusen te vule risiko’s neumen mit al die mooie en rieke militairen en aodellike meneren. Van ien van heur geliefden kreeg ze een kesteel, van een aandere een ofscheidskedo van, ommerekend naor de koers van vandaege-de-dag: 900.000 euro. Zoks kriej’ zomar niet, dan moej’ wel wat in huus hebben en op bedde an alle eisen voldoen! Dat liekt me temeensen zo toe. Mar… wat een leven. Wat ok een ellende. En wat een vreselik aende. Zo gaot et aj’ wat te onveurzichtig binnen in oorlogstied! Hieronder een petret van Margaretha Geertruida Zelle oftewel Mata Hari as sensuele daanseresse.


Naor de volgende bladziede - Naor de veurige bladziede